In Utrecht heeft Rabobank Nederland een nieuwe kantoortoren laten bouwen. Oud- en nieuwbouw meten samen 120.000 m² kantooroppervlak. De nieuwbouw herbergt 25 etages werkvloeren van in totaal 56.000 m². Dit nieuwe pand is ondergebracht in twee torens. Deze vormen de uitbreiding van het door glazen puien gekenmerkte pand waarin het kantoor van Rabobank Nederland aan de Croeselaan al tientallen jaren huist. Wie nu Utrecht passeert via bijvoorbeeld snelweg A12, ziet dat de Rabobank-hoogbouw de skyline van de Domstad van een nieuw accent voorziet. De twee torens (die iets gedraaid staan ten opzichte van elkaar) zijn tot één geheel gesmeed door de alles omhullende glazen pui. De hierdoor ontstane vorm heeft het gebouw al de naam ’De Verrekijker’ opgeleverd.
De keuze voor de vloerafwerking van het plein is na afweging van enkele opties gevallen op terrazzo. Deze is aangebracht door Eterno Terrazzo die inmiddels veel ervaring heeft op gedaan met het ‘machinaal’ maken van dit type vloer. Volgens de directeur, Cor Hoogeveen, is de keuze mede genomen uit oogpunt van bouwsnelheid en onderhoud. “Natuursteen bijvoorbeeld is goedkoper, maar terrazzo maakt dat ruimschoots goed in arbeidsuren en dus in geld”, stelt Hoogeveen. Bovendien is een terrazzovloer eenvoudig te reinigen met enkel een schrob-boenmachine en water, wat bij een dergelijke functie ook een belangrijke rol is. De door zijn firma gemaakte terrazzovloer bestrijkt een oppervlakte van 5.700 m² en is daarmee een groot project. Een project bovendien dat als referentie kan dienen voor andere projecten. De toplaag bestaat dan uit een speciaal mengsel, waarbij bijvoorbeeld het bindmiddel cement en het toeslagmateriaal wordt afgestemd op het gewenste uiterlijk. Deze toplaag wordt op de tussenlaag aangebracht. Bij het plein kon ongeveer 300 m² per dag worden gerealiseerd.
Het ontwerp en de uitvoering kende, zoals vaak gebruikelijk, enkele hiaten of wellicht beter beslismomenten. Aanvankelijk ging het ontwerp uit vaneen zwevende terrazzovloer die op de constructieve vloer gelegd zou gaan worden. Dit betekent dat de terrazzovloer niet direct op een draagvloer aangebracht zou gaan worden maar op een isolatiemateriaal. Vraagtekens waren er echter of dit een gelukkige keuze zou zijn, gelet op de te verwachten belastingen op de vloer en de kans op scheuren. Daarom is uiteindelijk niet gekozen voor een zwevende vloer maar voor een terrazzovloer die hechtend is aangebracht.
Een belangrijk knelpunt waren ook de vele leidingen in de vloer, waaronder vloerverwarming. Het krioelde werkelijk van de leidingen voor vloerverwarming,vloerverwarming, elektriciteit en databeheer. Leidingen die elkaar ook nog eens kruisten en soms erg dicht bij elkaar lagen. De techniek van terrazzo maakt het mogelijk uiteenlopende toeslagmaterialen te gebruiken, zowel voor wat betreft materiaal als korrelgrootte. Samen met het cement en de diepte van schuren wordt daarmee het karakter bepaald. Voor de vloer van het plein is gebruik gemaakt van porfier als toeslagmateriaal met een maximale korrel van 12 mm. Dit materiaal kent een redelijke hardheid en levert dus een slijtvaste vloer op. Om het terrazzo uiterlijk te krijgen, zijn vijf schuurgangen met diamant doorlopen.
Als laatste wordt de geschuurde vloer voorzien van twee behandelingen. Een eerste behandeling vindt zo snel mogelijk na het schuren plaats en bestaat uit het opbrengen van een hydrofobeermiddel op basis van silaan/siloxaan. Enige tijd later volgt dan nog een behandeling met een ‘betonveredelaar’, een silicaatachtig product. Beide beschermen de vloer vooral tegen vuil en vlekken.
Gedeelte van deze tekst is overgenomen vanuit het VTM nummer 4 - 2011 auteurs zijn Corné van der Steen en Albert Schuurman.
Voor meer nieuws lees het artikel uit de Cobouw van 2 november met rectieficatie van 8 november 2011. (50 m2 had moeten zijn 400 m2) Hieronder te downloaden.
VTM 4 - 2011 (pdf.pdf)
de Architect Interieur Rabobank Nede (pdf)
Cobouw_2 november 2011_Rabobank (pdf)
 |
|
|
|
- 19-09-2011
Rabobank Nederland
|
